جستجو
     
  
 
 
کتاب صوتی آه بر اساس ترجمه نفس المهموم
 
 
 
 
 
اصل و نسب و سرگذشت حضرت ایوب (ع)
1,994
 
 

Tahoor_invitation ایوب نامى است عبرى که ایبوب و یوباب نیز خوانده شده است. برخى آن را به احتمال برگرفته از ریشه عبرى ایبوب به معناى گریه یا از ایبت به معناى ندبه دانسته اند؛ برخى شارحان تورات آن را در اصل عربى و ترجمه شده به عبرى دانسته و گفته اند: این واژه به آیب در عربى به معناى بازگشت کننده به سوى خدا نزدیک است.این معنا با وصف «اواب» که براى ایوب در آیه 34 ص آمده، سازگار است. برخى دیگر آن را برگرفته از آب یؤوب و به معناى کسى مى دانند که سلامتى و مال و خانواده خود را باز یافته است. نام حضرت ایوب ـ علیه السلام ـ چهار بار به عنوان یکی از پیامبران و بندگان صالح خدا ذکر شده است (نساء، 163؛ انعام، 84؛ انبیاء، 83؛ صاد، 41). حضرت ایوب (ع) فرزند موص بن رازج ابن عیص بن اسحاق بن ابراهیم (ع) و بعضى گفته اند فرزند موص بن روعیل بن عیص بود. آن جناب متولد 3642 بعد از هبوط آدم (ع) مى باشد، و داراى هفت پسر و سه دختر بود.
نسب ایوب مورد اختلاف است؛ مشهور نسب شناسان جد ششم وى را ابراهیم (علیه السلام) دانسته اند،خداوند در مورد اصل و نسب حضرت ایوب می فرماید: «و وهبنا له اسحاق و یعقوب کلا هدینا و نوحا هدینا من قبل و من ذریته داود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسى و هارون و کذلک نجزى المحسنین» (انعام/ 84) ترجمه: و اسحاق و یعقوب را به او (ابراهیم) بخشیدیم و هر دو را هدایت کردیم و نوح را (نیز) پیش از آن هدایت نمودیم، و فرزندان او، داوود و سلیمان و ایوب و یوسف و موسى و هارون را (هدایت کردیم) این گونه نیکوکاران را پاداش مى دهیم. در صورتى که ضمیر «ذریته» در آیه 84 انعام: «و من ذریته داوود وسلیمـن وایوب» به ابراهیم بازگردانده شود این نظر به واقع نزدیک تر است؛ اما بر اساس گفته برخى که پدر ایوب را از مؤمنان به ابراهیم و مادرش را از فرزندان لوط دانسته اند وى از معاصران حضرت ابراهیم است؛ نه از نوادگان ندیده او. البته این با دیدگاه مشهور که جد ششم وى را ابراهیم دانسته اند مخالف است. درباره زمان زیست ایوب احتمالهایى از جمله معاصر بودن با موسى، یعقوب، سلیمان و یوسف وجود دارد.با توجه به اینکه بیشتر مورخان و مفسران ایوب را از طریق عیص بن اسحاق، به ابراهیم منسوب مى دانند، وى از پیامبران بنى اسرائیل نیست، زیرا آنان فرزندان یعقوب، برادر عیص بودند.

اشاره به اصل و نسب حضرت ایوب در آیه
مى فرماید به ابراهیم فرزندانى بنام اسحاق و یعقوب دادیم که البته یعقوب فرزند سحاق و نبه حضرت ابراهیم است و سپس اشاره مى کند به ذریه ابراهیم (ع) (بنابر قولى) و یا ذریه نوح (ع) (بنابر قول دیگر) که عبارتند از: داوود و سلیمان و ایوب. یوسف و موسى و هارون. بنابراین حضرت ایوب (ع) طبق آیه شریفه یا از ذریه نوح (ع) و یا ذریه ابراهیم (ع) است. بنابر این از آیه شریفه اصل و نسب حضرت ایوب (علیه السلام) مشخص مى شود که آن جناب یا از ذریه نوح (ع) و یا از ذریه ابراهیم (ع) است. گرچه طبق بعضی از روایات، ایوب از نوادگان یکی از مؤمنان به حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ بود ولی از آیه 84 انعام استفاده می‎شود که او از نواده‎های حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ یا حضرت نوح ـ علیه السلام ـ می‎باشد. علامه طبرسی در مجمع البیان، سلسله نسب حضرت ایوب ـ علیه السلام ـ را چنین ذکر نموده: «ایوب بن اموص بن رازج بن روم بن عیصا بن اسحاق بن ابراهیم ـ علیه السلام ـ» بنابراین ایوب با پنج واسطه به حضرت ابراهیم ـ علیه السلام ـ می‎رسد. و از سوی دیگر مادر ایوب ـ علیه السلام ـ، از نواده‎های حضرت لوط ـ علیه السلام ـ بود. به نقل بعضی، رحمه دختر افراهیم بن یوسف ـ علیه السلام ـ بود، و به نقل دیگر دختر یعقوب ـ علیه السلام ـ بود(بحار، ج 12، ص 352 و 353 )و در بعضی از عبارات به جای رحمه، رحیمه آمده است (ارشاد القلوب، ج 1، ص 336). حضرت ایوب (ع) بنابر نقلى اهل روم بوده است.

مدت عمر حضرت ایوب
حضرت ایوب ـ علیه السلام ـ در سرزمین جابیه، یکی از نقاط معروف شام چشم به جهان گشود، و پس از بلوغ، از طرف خداوند به پیامبری مبعوث گردید تا مردم آن سرزمین را از بت پرستی و فساد به سوی خداپرستی و عدالت بکشاند، او 93 سال عمر کرد. در مورد طول عمر آن جناب گفته اند 93 سال عمر کرد. و بعضى گفته اند 226 سال بدین بیان که 73 سال داشت که مبتلاء به امتحان شد و هفت سال و هفت ماه و هفت و روز در حال امتحان بود و پس از بهبودى 146 سال نیز زندگى نمود. آن حضرت هفده سال مردم آن سرزمین را به سوی خدای یکتا دعوت کرد، هیچ کس جز سه نفر، به او ایمان نیاوردند. به نقل تورات پس از آنکه خداوند ثروت و فرزندان ایوب را به وى باز گرداند 140 سال زندگى کرد و با 4 نسل بعد از خود زیست. عمر او را جمعا 200 سال دانسته اند.وى در کنار همان چشمه اى که با شست و شوى بدنش در آن بهبودى یافته بود مدفون شد.

همسر ایوب (ع)
برخی ذکر نموده اند که ایوب (ع) همسر با ایمان و بسیار مهربانی به نام «رحمه» داشت که در سخت‎ترین شرایط، به ایوب ـ علیه السلام ـ خدمت کرد، و نسبت به او وفاداری نمود. همچنین گفته اند: نام همسر آن جناب رحمة دختر افراهیم بن یوسف که مادرش از فرزندان حضرت لوط بود، و بعضى گفته اند لیا دختر یعقوب بن اسحاق بود. در قرآن هیچ نامى از همسر ایوب برده نشده؛ اما در تفسیر آیه 44 سوره ص: «و خذ بیدک ضغثـا فاضرب به ولا تحنث...» ترجمه: [و به او گفتیم براى وفا به سوگند:] یک دسته اى ترکه به دستت برگیر و [همسرت را] با آن بزن و سوگند مشکن. همانا ما او را صبور یافتیم. چه نیکو بنده اى بود! به راستى او بسیار [به سوى خدا] بازگشت کننده بود.نقلها و گفته هاى بسیارى در باره همسر ایوب در تاریخ به جاى مانده است که نمى توان همه آنها را پذیرفت. وى تنها کسى از اهل و اطرافیانش بود که ایوب را ترک نکرد، بلکه در همه سختیها و هنگام درد و رنج و مصیبت همگام با همسرش صبر کرد. در این باره گفته اند: همسر ایوب براى تأمین هزینه زندگى و غذاى ایوب دسته اى از موى زیباى خود را به شخصى داد که آن ابلیس بود و چون ایوب از ماجرا باخبر شد او را سرزنش و سوگند یاد کرد که اگر بهبودى بیابد 100 تازیانه به او بزند و پس از بهبودى، خداوند به او فرمود: براى آنکه سوگند خود را رعایت کرده باشد دسته اى از گیاه یا خوشه گندم را بگیرد و یک بار به او بزند. علتهاى دیگرى نیز براى سوگند او گفته اند؛ از جمله اینکه چون دوران مصیبت و سختیها به طول انجامید همسرش قدرى بى صبرى کرد و ایوب از آن ناراحت و دل آزرده شد؛ اما هیچ یک از این مطالب مستند نیست.

ایوب (ع) غرق در نعمتهای الهی
گرچه ایوب ـ علیه السلام ـ چندان در هدایت قوم خود توفیق نیافت، ولی خودسازی و صبر و استقامت او، همواره در تاریخ درس مقاومت و خودسازی به انسانها آموخته و می‎آموزد، و موجب نجات انسانها می‎شود. حضرت ایوب ـ علیه السلام ـ بر اثر دامداری، دارای گوسفندان و شترها و گاوهای بسیار شد، و ثروت کلانی به دست آورد، به علاوه در توسعه کشاورزی کوشید، و دارای مزارع، باغها، ساربانان، چوپانان، غلامان و فرزندان بسیار گردید.ولی همه تلاشهایش براساس عدالت بود، حقوق الهی و حقوق مردم را ادا می‎کرد، و همواره نعمت‎های الهی را شکر می‎نمود، و هرگز امور مادی او را از عبادت الهی باز نداشت، اگر در انجام دو کار ناگزیر می‎شد، آن را که برای بدنش دشوارتر و خشن‎تر بود برمی‎گزید، و همواره در کنار سفره‎اش یتیمان حاضر بودند. بعضی نوشته‎اند: ایوب ـ علیه السلام ـ هفت پسر و سه دختر داشت، و دارای شش هزار شتر و چهارده هزار گوسفند، و هزار جفت گاو و هزار الاغ بود.کوتاه سخن آن که در میان انواع نعمتهای الهی از مادی و معنوی قرار داشت، و همواره شکر و سپاس الهی می‎گفت، و به عبادت خدا اشتغال داشت، و به مستمندان رسیدگی می‎کرد، و آن چه از وظایف و مسؤولیت‎های دینی و انسانی بود، همه را به گونه شایسته انجام می‎داد.

 
 
 
 
 
 
 
 

1- مجمع البیان، ج 4، ص 330

2- تاریخ انبیاء عماد زاده، ص 453- 455

3- تفسیر نور الثقلین، ج 3، ص 445 و 446

4- سایت اندیشه قم، مقاله ماجرای زندگی ایوب (ع)

5- سیمای الگویی پیامبران در قرآن کریم، نوشته عین الله ارشادی

6- دائره المعارف قرآن کریم، ج 3، مقاله ایوب، نوشته محمد خراسانى

 
   
 
کاربر گرامی، این بخش اختصاص دارد به نظر شما درباره موضوع مطرح شده، در صورتی که نیاز به سئوال یا بحث و گفتگو در رابطه با موضوع مربوطه را دارید، از طریق سایت کاربران (my.tahoor.com) اقدام نمایید.
 
 
 
 

ویژگیها، صفات و فضایل حضرت ایوب (ع)

داستان ایوب (ع) در قرآن و روایات

 
 
 
 

1- مجمع البیان، ج 4، ص 330

2- تاریخ انبیاء عماد زاده، ص 453- 455

3- تفسیر نور الثقلین، ج 3، ص 445 و 446

4- سایت اندیشه قم، مقاله ماجرای زندگی ایوب (ع)

5- سیمای الگویی پیامبران در قرآن کریم، نوشته عین الله ارشادی

6- دائره المعارف قرآن کریم، ج 3، مقاله ایوب، نوشته محمد خراسانى

 
 
 
 
 
 
   
 
 
 
 
کلیه حقوق متعلق است به موسسه فرهنگی جام طهور